Żyję cicho krwawiąc

Czuję się bardzo zagubiona. Chyba przegapiłam moment, w którym sytuacja wymknęła się spod kontroli. A zaczęło się niepozornie - ot, pewien rodzaj zemsty na byłej dziewczynie. Zgodziłam się być głównym elementem Jego planu i jednocześnie wywróciłam cały swój świat do góry nogami. Wszystkie ideologie życiowe, przepisy na idealne funkcjonowanie jako dojrzałej nastolatki, która nie reaguje pod wpływem impulsu. Ale nie mogłam postąpić inaczej. I z perspektywy czasu wiem, że gdybym mogła cofnąć czas, niczego bym nie zmieniała. Zawsze zgadzam się na Jego głupie pomysły i to się chyba nigdy nie zmieni, niezależnie od tego, że zawsze potem przeklinam w myślach siebie i swoje infantylne zachowanie. Jestem głupia. Naiwna. I może zakochana. Głupia czternastolatka. Młodsza. Idiotka. Powinnam go nienawidzić.

Moje projekty też ostatnio są do bani.