Cały dzień przetańcowałam ze ścierką, mopem, odkurzaczem i pewnym szalonym Kotem, który musi być nawet tam, gdzie go nie ma. Jako że znana jestem ze swojej dziwacznej i zupełnie nieuzasadnionej miłości do mycia okien (szczególnie w wiosenne po południa), przez cały rok czekałam na ową ceremonialną chwilę. Czyż nie jest to romantyczne zajęcie? Z kolei szorując podłogi poszybowałam wyobraźnią do zakonu sióstr, gdzie przyodziana w habit służyłam Bogu ciężką pracą (w podartych ogrodniczkach, starej koszuli i roboczych rękawiczkach naprawdę ciężko mi było poczuć się w pełni uduchowioną). Zmieniłam kolor paznokci na delikatny róż. I upiekłam keksa. Mam tylko nadzieję, że nie przesadziłam z ilością rumu, wszak wolałabym wyglądać w oczach rodzinki jak zaradna gosposia niż lekko postrzelone kuriozum (którym w istocie jestem). Za to wieczór przyniósł ze sobą niesamowitą grę kolorów nieba i ciężkie, letnie powietrze, od którego zawsze kręci mi się w głowie z podekscytowania.
Wiosna jest cudowna. Oczywiście nie umiem się nią cieszyć, gdyż całymi dniami siedzę w domu i nie mogę się zmobilizować do wyjścia na dwór, ale jest fajnie.
OdpowiedzUsuńJak zwykle narzekam. Pisałaś coś o psychologu. Do psychologa to raczej ja powinnam się wybrać.
Och, gdyby chodziło tylko o nastawienie do świata... :(
OdpowiedzUsuńJa wczoraj wszystko sprzątałam :) Dzisiaj byłam w kościele z koszyczkiem.
OdpowiedzUsuńŚliczne zdjęcia <3
Zapraszam do udziału w konkursie, który odbywa się u mnie na blogu!
OdpowiedzUsuńDo wygrania wysokie, żółte szpilki :)
A ja jeździłam na odkurzaczu i udawałam, że mam Ferrari. xD
OdpowiedzUsuńA ja w ogóle nie sprzątałam tylko siedziałam w oknie i gapiłam się na piękne ogrody i kwietniowe koty. A wczoraj wyszłam wreszcie na dwór po tym choróbsku. Ale dziś pogoda się zepsuła, deszcz, ponuro, buuuuuuuuuu.
OdpowiedzUsuńA ja wcale nie sprzątałam xD
OdpowiedzUsuńPS. Chciałabym Cie zobaczyc myjącą okno ;)